- اعتراض و اعتصابات کارگری
- درماندگی اصلاح طلبان کرد پیرامون نمایش انتخاباتی
- در آستانه 16 آذر روز دانشجو
- قاچاق زنان، دومین تجارت سازمانیافته میلیاردی در ایران
- فساد نهادینه شده در رژیم اسلامی
- نه به تنبیه بدنی دانش اموزان در مدارس
- جمهوری اسلامی دشمن زندگی امروز و نسلهای بعدی مردم ایران است
- طبقه کارگر در موقعیتی دشوار با رسالتی تاریخی
- رژیم اسلامی در جدال با شور و نشاط و شادی سرش به سنگ خواهد خورد
حقوق بشر
آخرین مطالب
امکانات وب
این بار سروصدای فساد در رژیم اسلامی، در یک عرصه اخلاقی، بالا گرفته است. چهار نوجوان ایرانی شکایتی بر علیه یکی از معلمان و قاریان قرآن تسلیم قوه قضائیه کرده اند. شکایت حول و حوش سوء استفاده جنسی از کودکانی است که برای آشنائی با فن قرائت قرآن در نزد این شخص باصطلاح آموزش می دیده اند. انگشت اتهام متوجه "سعید طوسی"، قاری معروف قرآن و از نزدیکان دربار خامنه ای است. قضیه روشن است و کثافت کاریهای سعید طوسی بسیار بیشتر و گسترده تر از چند مورد معینی است که در مورد آن شکایت شده است. همچنین این گونه اعمال غیر اخلاقی در حوزه های باصطلاع علمیه پیشینه طولانی دارد. با وجود این و در ارتباط با همین چند مورد هم باید به کسانی که به خود جرأت داده اند و قضیه را به اطلاع افکار عمومی رسانده اند، آفرین گفت.
دو اتهام معینی که در پرونده جاری درج شده است عبارتند از " اعمال خلاف عفت عمومی" و " تشویق به فساد". این عبارات در قوانین رژیم اسلامی، مفاهیم جا افتاده ای هستند. اما پس از آنکه سروصدای این قضیه بلند شد و کار به رسانه های خارجی و داخلی کشیده شد، قوه قضائیه رژیم ناچار شد، سکوت را بشکند. غلامحسین محسنی اژهای، معاون اول قوه قضاییه ایران، روز یکشنبه دوم آبان در این مورد یک میزگرد مطبوعاتی در محل قوه قضائیه ترتیب داد. اژهای که خود بر حساسیت موضوع واقف است و می داند که "اعمال خلاف عفت عمومی" در قانون مجازات اسلامی شامل لواط و تجاوز است که در صورت اثبات میتواند به صدور احکام سنگینی مانند اعدام منجر شود، پیشدستی کرده و به خبرنگاران گفت: "در اتهام مربوط به موارد "خلاف عفت عمومی" برای آقای طوسی قرار منع تعقیب صادر شده، اما در اتهام "تشویق به فساد" دادگاه بر اساس "قرائن و شواهدی" دستور داده که قرار منع تعقیب اولیه نقض شود."
سعید طوسی، یکی از چهره های شناخته شده در دستگاه های حکومتی است. او عضو شورای عالی قرآن و قاری و موذن مصوب صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. وی بارها در مراسم های که خامنه ای برگزار کرده است قرآن خوانده و مورد تشویق وی قرار گرفته است.
اینکه این پرونده سرانجام چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد، آیا پرده پوشی خواهد شد و مانند دهها و صدها پرونده فساد از انواع گوناگون آن، شامل مرور زمان میگردد و یا رژیم اسلامی تحت فشار افکار عمومی و برای جلوگیری از آشکار شدن موارد متعدد مشابه، یکی از مهره های خود را قربانی خواهد کرد، هنوز معلوم نیست. آنچه که معلوم است، فساد اخلاقی در رژیم ایران نه با این پرونده آغاز شده است و نه با این پرونده خاتمه می یابد، فساد در عرصه های مختلف در رژیم اسلامی نهادینه شده است. صحبت بر سر این مورد و آن مورد نیست. برای مثال صیغه، چند همسری، ازدواج کودکان، که از بارزترین نمونه های فساد اخلاقی هستند، در جمهوری اسلامی قانونی شده اند.
در زمینه فساد اداری، پارتی بازی و و قوم و خویش بازی به صورت امری روتین درآمده است. مقامات حکومتی همگی هوای اطرافیان دور و نزدیک خود را دارند. کوس رسوائی مدارک جعلی بسیاری از مقامات همه جا زده شده است. صحبت دانشنامه ها و پایان نامه هائی که این روزها با نرخهای کلان صادر میشوند، به مطبوعات رژیم هم کشیده شده است.
قوه قضائیه ایران از فاسد ترین نهادهای حكومتی است. این نهاد بر اساس ناعادلانه ترین و ارتجاعی ترین قوانین این عصر كه بازمانده دوران جاهلیت در شبه جزیره عربستان و دادگاههای قرون وسطی در اروپا است، اداره می شود. احكامی كه در بیدادگاههای وابسته به قوه قضائیه صادر می شوند، نه فقط در مورد زندانیان سیاسی كه همگان با سابقه آن آشنا هستند، بلكه حتی در مورد زندانیان عادی هم بر اساس تهدید، ارعاب، شكنجه و اعتراف گیری های غیر واقعی بنا می شوند. چه بسا انسانهای بیگناهی كه به اتهام ارتكاب به جرایم عادی سرشان بالای دار رفته است و یا سالهایی از عمرشان در گوشه زندانها تباه شده است. در این سیستم آفتابه دزدها را می گیرند و دزدیهای كلان میلیاردی را پرده پوشی می كنند. در این سیستم خرده فروشان مواد مخدر را مجازات می كنند، اما توزیع كنندگان عمده همین مواد یا خود از مقامات عالیرتبه هستند و یا با مقامات بلندپایه كشور شریك و هم پیاله اند. در این سیستم قضایی زنان فلاكت زده ای كه در سایه آسیبهای اجتماعی و محرومیتهای اقتصادی به تن فروشی ناچار شده اند، مورد اهانت قرار می گیرند و زندانی می شوند، اما برپادارندگان عشرتكده های ویژه ثروتمندان آزاد می گردنند و از قبل درآمده های كثیفی كه به هم زده اند از زندگی افسانه ای برخوردارند.
در زمینه اقتصادی قضیه روشنتر هم هست: "سازمان شفافیت بین الملل" در تازه ترین ارزیابی های خود از لحاظ فساد اقتصادی جمهوری اسلامی را در ردیف فاسد ترین رژیمهای جهان قرار داده است. فساد مالی تنها به رشوه دادن و رشوه بگیری که در مقیاسی گسترده و سراسری و روز مره انجام می گیرد محدود نمی شود. در این زمینه، این رژیم اسلامی و مافیا و نهادهای وابسته به آن است که فرهنگ و اخلاق خود را به کل سیستم اداری ایران تسری داده است. اختلاس ها و دزدی های میلیاردها دلاری زبانزد خاص و عام است. کار به جائی رسیده است که بعضی از تائید کنندگان رژیم هم اعتراف می کنند که فساد اقتصادی در جمهوری اسلامی ساختاری شده است و هیچ راه حلی هم ندارد و رژیم ناچار است برای حفظ سیستم خود را با آن تطبیق دهد. احمد توکلی، کارشناس اقتصادی مجلس شورای اسلامی اعتراف می کند که:" حکومت جمهوری اسلامی ایران به مرحله فساد سیستماتیک رسیده است." به این سخن توکلی بایستی اضافه کرد بنابر این، فساد در رژیم اسلامی چاره نمی شود مگر با سرنگونی انقلابی این رژیم. حقوق بشر...
دو اتهام معینی که در پرونده جاری درج شده است عبارتند از " اعمال خلاف عفت عمومی" و " تشویق به فساد". این عبارات در قوانین رژیم اسلامی، مفاهیم جا افتاده ای هستند. اما پس از آنکه سروصدای این قضیه بلند شد و کار به رسانه های خارجی و داخلی کشیده شد، قوه قضائیه رژیم ناچار شد، سکوت را بشکند. غلامحسین محسنی اژهای، معاون اول قوه قضاییه ایران، روز یکشنبه دوم آبان در این مورد یک میزگرد مطبوعاتی در محل قوه قضائیه ترتیب داد. اژهای که خود بر حساسیت موضوع واقف است و می داند که "اعمال خلاف عفت عمومی" در قانون مجازات اسلامی شامل لواط و تجاوز است که در صورت اثبات میتواند به صدور احکام سنگینی مانند اعدام منجر شود، پیشدستی کرده و به خبرنگاران گفت: "در اتهام مربوط به موارد "خلاف عفت عمومی" برای آقای طوسی قرار منع تعقیب صادر شده، اما در اتهام "تشویق به فساد" دادگاه بر اساس "قرائن و شواهدی" دستور داده که قرار منع تعقیب اولیه نقض شود."
سعید طوسی، یکی از چهره های شناخته شده در دستگاه های حکومتی است. او عضو شورای عالی قرآن و قاری و موذن مصوب صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. وی بارها در مراسم های که خامنه ای برگزار کرده است قرآن خوانده و مورد تشویق وی قرار گرفته است.
اینکه این پرونده سرانجام چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد، آیا پرده پوشی خواهد شد و مانند دهها و صدها پرونده فساد از انواع گوناگون آن، شامل مرور زمان میگردد و یا رژیم اسلامی تحت فشار افکار عمومی و برای جلوگیری از آشکار شدن موارد متعدد مشابه، یکی از مهره های خود را قربانی خواهد کرد، هنوز معلوم نیست. آنچه که معلوم است، فساد اخلاقی در رژیم ایران نه با این پرونده آغاز شده است و نه با این پرونده خاتمه می یابد، فساد در عرصه های مختلف در رژیم اسلامی نهادینه شده است. صحبت بر سر این مورد و آن مورد نیست. برای مثال صیغه، چند همسری، ازدواج کودکان، که از بارزترین نمونه های فساد اخلاقی هستند، در جمهوری اسلامی قانونی شده اند.
در زمینه فساد اداری، پارتی بازی و و قوم و خویش بازی به صورت امری روتین درآمده است. مقامات حکومتی همگی هوای اطرافیان دور و نزدیک خود را دارند. کوس رسوائی مدارک جعلی بسیاری از مقامات همه جا زده شده است. صحبت دانشنامه ها و پایان نامه هائی که این روزها با نرخهای کلان صادر میشوند، به مطبوعات رژیم هم کشیده شده است.
قوه قضائیه ایران از فاسد ترین نهادهای حكومتی است. این نهاد بر اساس ناعادلانه ترین و ارتجاعی ترین قوانین این عصر كه بازمانده دوران جاهلیت در شبه جزیره عربستان و دادگاههای قرون وسطی در اروپا است، اداره می شود. احكامی كه در بیدادگاههای وابسته به قوه قضائیه صادر می شوند، نه فقط در مورد زندانیان سیاسی كه همگان با سابقه آن آشنا هستند، بلكه حتی در مورد زندانیان عادی هم بر اساس تهدید، ارعاب، شكنجه و اعتراف گیری های غیر واقعی بنا می شوند. چه بسا انسانهای بیگناهی كه به اتهام ارتكاب به جرایم عادی سرشان بالای دار رفته است و یا سالهایی از عمرشان در گوشه زندانها تباه شده است. در این سیستم آفتابه دزدها را می گیرند و دزدیهای كلان میلیاردی را پرده پوشی می كنند. در این سیستم خرده فروشان مواد مخدر را مجازات می كنند، اما توزیع كنندگان عمده همین مواد یا خود از مقامات عالیرتبه هستند و یا با مقامات بلندپایه كشور شریك و هم پیاله اند. در این سیستم قضایی زنان فلاكت زده ای كه در سایه آسیبهای اجتماعی و محرومیتهای اقتصادی به تن فروشی ناچار شده اند، مورد اهانت قرار می گیرند و زندانی می شوند، اما برپادارندگان عشرتكده های ویژه ثروتمندان آزاد می گردنند و از قبل درآمده های كثیفی كه به هم زده اند از زندگی افسانه ای برخوردارند.
در زمینه اقتصادی قضیه روشنتر هم هست: "سازمان شفافیت بین الملل" در تازه ترین ارزیابی های خود از لحاظ فساد اقتصادی جمهوری اسلامی را در ردیف فاسد ترین رژیمهای جهان قرار داده است. فساد مالی تنها به رشوه دادن و رشوه بگیری که در مقیاسی گسترده و سراسری و روز مره انجام می گیرد محدود نمی شود. در این زمینه، این رژیم اسلامی و مافیا و نهادهای وابسته به آن است که فرهنگ و اخلاق خود را به کل سیستم اداری ایران تسری داده است. اختلاس ها و دزدی های میلیاردها دلاری زبانزد خاص و عام است. کار به جائی رسیده است که بعضی از تائید کنندگان رژیم هم اعتراف می کنند که فساد اقتصادی در جمهوری اسلامی ساختاری شده است و هیچ راه حلی هم ندارد و رژیم ناچار است برای حفظ سیستم خود را با آن تطبیق دهد. احمد توکلی، کارشناس اقتصادی مجلس شورای اسلامی اعتراف می کند که:" حکومت جمهوری اسلامی ایران به مرحله فساد سیستماتیک رسیده است." به این سخن توکلی بایستی اضافه کرد بنابر این، فساد در رژیم اسلامی چاره نمی شود مگر با سرنگونی انقلابی این رژیم. حقوق بشر...
ما را در سایت حقوق بشر دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 22